| W tej lekcji chętnie wrócę do twórczości Wiaczesława Ragozina. Wiele lat wspólnej pracy spędzonych przy szachownicy z Michaiłem Botwinnikiem przyniosło niewątpliwą korzyść obu wielkim szachistom. W swych wspomnieniach o Ragozinie, Botwinnik pokazuje poniższą partię treningową, pozwalającą zrozumieć, jak to określił "problem Ragozina". | |
Botwinnik,M - Ragozin,W
1.e4 c5 2.Sf3 e6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 d6 6.Ge2 a6 7.Ge3 Hc7 8.a4 b6 9.f4 Gb7 10.Gf3 Sbd7 11.He2 Jeśli 11.Sb3, to 11...d5 12.e5 Se4 i czarne stoją dobrze. 11...Ge7 11...Sc5 12.Gf2 12.0-0 0-0 13.g4 Bardzo agresywne i równie ryzykowne. Białe będą polować na pionka e4, ale ich pozycja zostaje znacznie osłabiona co świetnie wykorzystują czarne.
13...d5 14.e5 Se4 15.Se4 de4 16.Gg2 Gd5 17.Wfc1 Wac8! Siła tego posunięcia stanie się za chwilę widoczna. Słabsze było 17...a5 18.Gf2 Sc5 19.Sb5 Hb7 20.Sc3 Gc6 21.We1
18.Gf2 [18.Ha6 Gc4 19.Sb5 Hc6] 18...Sc5 19.b4? Konsekwentnie, ale słabo.
Lepsze było 19.We1 Hd7 20.b3 f6 choć i tu białe nie błyszczały.
| |
| A teraz chwila zadumy nad koncepcją obrony wymyśloną przez Ragozina. | |
Riumin,N - Ragozin,W
1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4 4.Hc2 d5 5.e3?! 5.cd5 5...0-0 6.Sf3 Sc6
Z tym posunięciem rozpoczynającym dość nietypowy dla tej pozycji plan związane jest nazwisko Ragozina. Zamiast uderzenia w centrum poprzez c7-c5 czarne zamierzają dojść do e5, a jeśli okaże się to niemożliwe zamierzają szukać kontrszans na skrzydle hetmańskim.
7.a3 Gc3+ 8.Hc3 Gd7 Narzucające się 8...Se4 9.Hc2 Gd7 10.Gd3 f5 było ryzykowne z uwagi na osłabienie centrum. 9.b4 Ragozin uważa, że lepsze było 9.Gd3 na co zamierzał grać a5 z dalszym a4 i Sa5-b3. Posunięcie wykonane w partii pozwala czarnym rozpocząć aktywną kontrgrę na skrzydle hetmańskim. 9...a5! 10.b5? Ten marsz wygląda na przejaw aktywności, ale jak się okaże zupełnie nieskuteczny. Lepsze było 10.Wb1
10...Sa7 11.a4 c6! 12.Ga3 We8 13.Wb1 dc4 14.b6?
Ta ofiara pionka nie jest uzasadniona. Dobre było 14.Gc4 cb5 15.ab5 Sd5 16.Hd3 z wyrównaną grą.
| |
| Jednym z ulubionych elementów strategiczych Ragozina była ofiara jakości. Oto jedna z jego bardziej znanych partii, pokazująca, jak konsekwentnym trzeba być w realizacji planu i jak można aktywnie bronić niełatwej pozycji. | |
Lilienthal,A - Ragozin,W
1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4 4.a3 Gc3+ 5.bc3 c5 6.f3 d5 7.e3 Obecnie za silniejsze uchodzi 7.cd5 Sd5 8.dc5 7...0-0 8.cd5 ed5 Lepsze było 8...Sd5 9.Gd2 Sc6 10.Gd3 cd4 11.cd4 e5!
9.Gd3 Sc6 Lepsze było według Ragozina 9...b6
10.Se2 We8 11.0-0 a6 12.He1 b5 13.Hf2 Białe zamierzają zagrać e4. Jeśli czarne dopuszczą do tego, ich figury zostaną odrzucone z centrum.
13...Ge6 14.h3 e4 nie przechodziło z uwagi na:
14.e4 de4 15.fe4 Sg4 16.Hg3 cd4 17.cd4 Sd4 18.Gb2 Se2+ 19.Ge2 Hd2 20.Gg4 Hb2
14...Wa7! Znów uniemożliwiając e4.
15.Gd2 Po 15.e4 de4 16.fe4 cd4 17.cd4 Gc4! 18.Gc4 bc4 19.e5 Sd5! (19...Se4 20.Hf3! Hd5 21.Sf4! Hd4+ 22.Ge3) czarne mają się dobrze.
15...Hb6 16.Wfb1! I tym razem nie można e4 z uwagi na:
16.e4 de4 17.fe4 cd4 18.cd4 Gc4! 19.Gc4 bc4 20.e5 Se4!.
16...Wae7 17.a4 c4 18.Gc2 Gc8 19.Sg3 h5!
Jeśli teraz 20.e4 to 20...h4
20.Se2 Po 20.Sf5 Gf5 21.Gf5 b4! 22.cb4 Sd4! 23.ed4 (23.e4 Se2+ 24.Kf1 Hf2+ 25.Kf2 Sd4) 23...We2 czarne miały wyraźną przewagę.
20...Sd8 21.Wa2 Gd7 22.ab5 ab5 23.Wba1 Gc8 24.Wb2 Gd7
Czarne nie mają podstaw, aby nie powtarzać pozycji, jednak białe nie powiedziały jeszcze ostatniego słowa.
25.Hh4! Białym udało się wiele mimo, że nie zrealizowały uderzenia w centrum e4. Wymusiły c4 i h5 co pozwala im rozpocząć akcję zaczepną na skrzydle królewskim.
25...Se6 26.Kh1 I znów nie przechodziło 26.e4? de4 27.fe4 Sf8 28.Sg3 (28.e5 We5) 28...Sg6 29.Hg5 h4 30.Sh5 Se4; ale po prawidłowym
26.Kf2! białe miały przewagę.
26...Sf8 27.Sg3
| |
| W jednym ze wspomnień o Ragozinie nazwano go mistrzem i artystą. Uważam, że po przestudiowaniu choćby tych trzech partii można się z tym zgodzić. | |
| MF Trener I klasy Waldemar Świć | |
| http://www.astercity.net/~vistula/ | |
Copyright Adam Umiastowski & Tomasz Lissowski 2004 Pismo utworzone dnia 26-12-1997 |