Przedstawiony w tej pracy nowy model rzeczywistości fizycznej zrywa z dotychczasowym modelem zakładającym, że można skonstruować zadowalający model rzeczywistości przy użyciu wymiarów, które możemy bezpośrednio zmierzyć. Czy droga, którą poszedłem konstruując model jest słuszna? Nie wiem. Model nie jest jeszcze zakończony i być może w trakcie rozwijania teorii okaże się, że jest to kolejna ślepa uliczka.... Oczywiście jako autor mam nadzieję, że jednak proponowana przeze mnie droga jest właśnie tą właściwą...
Za teorią przemawia ogromna prostota i zrozumiałość modelu. W prosty sposób wyjaśnione jest zagadnienie stałości prędkości światła, Także problem wzajemnej obserwacji spowolnienia czasów przez obserwatorów jest tu prosty i jednoznaczny – z pewnością zagadnienia te nie wywołują tylu pytań i wątpliwości co dotychczasowa interpretacja tych zagadnień przez STW.
Model prawdopodobnie jako pierwszy uzasadnia stałość interwału czasoprzestrzennego, i sygnaturę tensora metrycznego. Sygnatura tensora metrycznego nie jest już podstawowym założeniem teorii a jedynie wynikiem konstrukcji rzeczywistości.
Prędkość światła nie jest już ograniczeniem fizycznym a jedynie wynikiem sposobu prowadzenia obserwacji. W związku z tym możliwe jest, przy użyciu skończonej energii, przyśpieszenie ciała do prędkości interpretowanej jako prędkość światła i w konsekwencji w trakcie przyśpieszania czy hamowania cząstek powinny być obserwowane pozorne odstępstwa od zasady zachowania energii. Testem na prawdziwość modelu może być na także obserwacja rozpadu krótkożyciowych cząstek relatywistycznych. Ten sam rozpad zachodzący przy różnych energiach cząstki powinien być obserwowany jako różne rodzaje reakcji dające różne cząstki.
Dodatkowym ciekawym wnioskiem jest możliwość istnienia oddziaływań natychmiastowych, dużo słabszych od oddziaływań EM – wniosek ten w odniesieniu do grawitacji pojawia się już w niektórych teoriach.
Przedstawiony tu model CER pozwala dodatkowo wyjaśnić różne skomplikowane zjawiska w niesamowicie prosty sposób. Na przykład zagadnienie ucieczki galaktyk, prędkość galaktyk proporcjonalna do odległości, wartość stałej Hubble’a i jej malenie z czasem opisywane są jednym banalnym wzorem zajmującym ćwierć linijki tekstu.
Przedstawiłem tu model rzeczywistości alternatywny do STW. Model ten opisuje większość zjawisk podobnie do STW ale w sposób prostszy i łatwiejszy do zrozumienia. Niektóre zjawiska interpretowane są inaczej (jak na przykład zasady składania prędkości) i te właśnie zjawiska mogą być testem na poprawność modelu CER.